Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ, καθώς το πιλοτικό πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Στόχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) είναι η ευρύτερη κυκλοφορία του νέου ευρωπαϊκού μέσου πληρωμών το 2029. Στις δοκιμές αυτές θα συμμετάσχουν συνολικά 36 πάροχοι από 19 χώρες, μεταξύ των οποίων και τρεις ελληνικές τράπεζες: η Τράπεζα Πειραιώς, η Εθνική Τράπεζα και η Τράπεζα Χανίων.
Πώς θα λειτουργεί το ψηφιακό πορτοφόλι
Το ψηφιακό ευρώ θα αποτελεί μια ψηφιακή μορφή του κοινού νομίσματος, υποστηριζόμενη από το Ευρωσύστημα, και δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα κρυπτονομίσματα. Οι πολίτες θα μπορούν να το χρησιμοποιούν μέσω ενός ψηφιακού πορτοφολιού (wallet) για καθημερινές συναλλαγές σε καταστήματα, ηλεκτρονικές αγορές και μεταφορές χρημάτων.
Ένα από τα πλέον κρίσιμα χαρακτηριστικά του συστήματος είναι η δυνατότητα πραγματοποίησης συναλλαγών χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο (offline). Αυτό διασφαλίζει την προσβασιμότητα ακόμα και σε περιπτώσεις τεχνικών προβλημάτων, ενώ παράλληλα ενισχύει την ιδιωτικότητα, καθώς στις offline πληρωμές τα στοιχεία θα είναι γνωστά μόνο στον πληρωτή και τον δικαιούχο.
Όρια διακράτησης και χρηματοπιστωτική σταθερότητα
Για τη διασφάλιση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, η ΕΚΤ εξετάζει την επιβολή ορίου διακράτησης από 3.000 έως 4.000 ευρώ ανά πολίτη. Το μέτρο αυτό αποσκοπεί στην αποτροπή μαζικών εκροών από τις εμπορικές τράπεζες προς τα ψηφιακά πορτοφόλια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσά αυτά δεν θα αποφέρουν τόκο.
Σε περίπτωση που μια συναλλαγή υπερβαίνει το διαθέσιμο υπόλοιπο του ψηφιακού πορτοφολιού, το σύστημα θα επιτρέπει την αυτόματη κάλυψη της διαφοράς από τον συνδεδεμένο τραπεζικό λογαριασμό του χρήστη, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη «φόρτιση» του wallet.
Στρατηγική αυτονομία και ιδιωτικότητα
Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, έχει υπογραμμίσει ότι το ψηφιακό ευρώ θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς τα μετρητά και όχι ως υποκατάστατό τους. Παράλληλα, η πρωτοβουλία στοχεύει στην ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης, μειώνοντας την εξάρτηση από διεθνή δίκτυα πληρωμών όπως η Visa και η Mastercard, προσφέροντας μια δημόσια πανευρωπαϊκή υποδομή.
