Η γεννητική τεχνητή νοημοσύνη στη μουσική έχει συχνά επικριθεί ως μια μηχανή παραγωγής «σκουπιδιών» (slop) — περιεχομένου δηλαδή που είναι τεχνικά άρτιο αλλά καλλιτεχνικά κενό. Ωστόσο, το κομμάτι «Semiramis’ Dream» του καλλιτέχνη 1010Benja φαίνεται να ανατρέπει αυτή την αντίληψη, αποδεικνύοντας ότι το εργαλείο Suno μπορεί να παράγει αξιόλογα αποτελέσματα όταν βρίσκεται σε χέρια με συγκεκριμένο όραμα.
Μια επίπονη δημιουργική διαδικασία
Παρά την ευκολία που υπόσχεται η AI, η διαδικασία του Benja δεν ήταν καθόλου απλή. Ο καλλιτέχνης δεν ζήτησε απλώς από το Suno να «γράψει ένα τραγούδι». Αντιθέτως, ακολούθησε μια υβριδική μέθοδο:
- Ηχογράφησε τα δικά του φωνητικά και δημιούργησε ένα beat με τον συνεργάτη του, Patrick Holder.
- Τροφοδότησε αυτά τα στοιχεία στο Suno.
- Επεξεργάστηκε το αποτέλεσμα στο λογισμικό Ableton.
- Επανέλαβε τη διαδικασία τροφοδοσίας και επεξεργασίας περίπου εκατό φορές για ένα μόνο κομμάτι.
Αυτή η προσέγγιση επέτρεψε στον Benja να ενσωματώσει στοιχεία όπως μια παιδική χορωδία, η οποία, αν και παράχθηκε από την AI, «καμουφλάρεται» μέσα στην αισθητική της hyperpop και των έντονα επεξεργασμένων φωνητικών.
Η ηθική της ανάγκης
Ο 1010Benja είναι ειλικρινής σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας, δηλώνοντας ότι το τραγούδι επισημαίνεται ως «παραγόμενο από AI» σε πλατφόρμες όπως το Deezer. Η επιλογή του δεν πηγάζει από τεχνολογική λατρεία, αλλά από οικονομική ανάγκη. Ως ένας καλλιτέχνης που έχει αντιμετωπίσει την έλλειψη στέγης και δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιό του, η AI αποτελεί τη μόνη λύση για να υλοποιήσει οράματα που απαιτούν πόρους που δεν διαθέτει, όπως μια επαγγελματική χορωδία.
«Ο καλός δεν κερδίζει σε αυτή την περίπτωση», δηλώνει ο ίδιος, αναφερόμενος στην περιβαλλοντική επιβάρυνση της AI και την απληστία των εταιρειών.
Ωστόσο, θεωρεί ότι το «τζίνι της AI» έχει ήδη βγει από το λυχνάρι και οι καλλιτέχνες πρέπει να βρουν τρόπους να επιβιώσουν και να εκφραστούν μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα.
