Η εποχή όπου η ηλεκτρική σκούπα ρομπότ απλώς καθάριζε το πάτωμα πλησιάζει στο τέλος της. Ο Καναδός συγγραφέας Γκλεν Ντίξον, μέσα από τις σελίδες των Financial Times, περιγράφει ένα μέλλον όπου οι οικιακές συσκευές δεν θα εκτελούν απλώς εντολές, αλλά θα συνθέτουν ένα αυτόνομο ψηφιακό οικοσύστημα. Από το ψυγείο που παραγγέλνει αυτόματα γάλα μέσω drone μέχρι τον φούρνο που απομνημονεύει τις γαστρονομικές μας προτιμήσεις, η τεχνολογία υπόσχεται μια ζωή χωρίς τριβές, αλλά με ένα σημαντικό ερώτημα: τι απομένει για τον άνθρωπο;

Ο αόρατος διάλογος των μηχανών

Σύντομα, οι συσκευές μας θα επικοινωνούν «πίσω από την πλάτη μας». Το έξυπνο στρώμα θα ενημερώνει την καφετιέρα για έναν ανήσυχο ύπνο, ώστε να ετοιμάσει ισχυρότερη δόση καφέ, ενώ η τοστιέρα θα ειδοποιεί το ψυγείο για την έλλειψη ψωμιού. Παρόλο που οι σημερινοί φωνητικοί βοηθοί, όπως η Alexa, περιορίζονται στην εκτέλεση βασικών εντολών, οι ειδικοί βλέπουν την υπερ-νοημοσύνη να πλησιάζει. Ο Τζέφρι Χίντον τοποθετεί την εμφάνισή της σε πέντε έως είκοσι χρόνια, ενώ ο Σαμ Άλτμαν της OpenAI προβλέπει την έλευση της Τεχνητής Γενικής Νοημοσύνης πριν από το 2030.

Η αξία της ανθρώπινης «αναποτελεσματικότητας»

Ο Ντίξον επικαλείται μια ιστορία του Κερτ Βόνεγκατ για να αναδείξει τη σημασία της ανθρώπινης επαφής. Ο Βόνεγκατ προτιμούσε να περπατήσει μέχρι το κατάστημα για να αγοράσει έναν μόνο φάκελο, αντί να παραγγείλει εκατό online, μόνο και μόνο για να συναντήσει ανθρώπους στη διαδρομή. Οι μηχανές, όσο εξελιγμένες κι αν γίνουν, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν αυτές τις «άσκοπες» αλλά πολύτιμες περιπλανήσεις που μας καθιστούν ανθρώπους. Η πρόκληση του μέλλοντος είναι να επιτρέψουμε στις μηχανές να αναλάβουν τον μόχθο, χωρίς να τους παραδώσουμε τον χώρο που απαιτείται για να παραμείνουμε ο «όμορφος και ελαττωματικός» εαυτός μας.