NASA: Το Voyager 2 «κέρδισε» νέα ζωή με έναν τολμηρό ελιγμό σχεδόν 50 χρόνια μετά την εκτόξευσή του

Το Voyager 2, το οποίο εκτοξεύθηκε το 1977, κατάφερε να εξασφαλίσει επιπλέον χρόνο λειτουργίας χάρη σε έναν εξαιρετικά περίπλοκο τεχνικό ελιγμό της NASA. Η επιχείρηση, που ονομάστηκε «Big Bang», στοχεύει στη διατήρηση των τριών εναπομείναντων επιστημονικών οργάνων του σκάφους σε λειτουργία για τουλάχιστον έναν ακόμη χρόνο.

Η πρόκληση της ενέργειας στο βαθύ διάστημα

Το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα σκάφη Voyager είναι η σταδιακή εξάντληση της ενέργειας. Καθώς δεν διαθέτουν ηλιακούς συλλέκτες, βασίζονται σε ραδιοϊσοτοπικές θερμοηλεκτρικές γεννήτριες που μετατρέπουν τη θερμότητα από τη διάσπαση πλουτωνίου σε ηλεκτρισμό. Ωστόσο, κάθε σκάφος χάνει περίπου 4 watt ισχύος ετησίως, γεγονός που έχει αναγκάσει τη NASA να απενεργοποιεί σταδιακά διάφορα συστήματα.

Από το 2024, η μείωση της ισχύος οδήγησε στην απενεργοποίηση δύο επιστημονικών οργάνων σε κάθε Voyager. Χωρίς τον νέο ελιγμό, ένα ακόμη όργανο του Voyager 2 θα έπρεπε να τεθεί εκτός λειτουργίας πριν από το τέλος του 2026.

Τι περιλαμβάνει η επιχείρηση «Big Bang»

Ο ελιγμός «Big Bang» δεν αφορούσε μόνο την ηλεκτρική ενέργεια, αλλά και τη θερμική ισορροπία του σκάφους. Οι μηχανικοί του Jet Propulsion Laboratory (JPL) ανακατένειμαν τη διαθέσιμη ενέργεια απενεργοποιώντας συγκεκριμένες συσκευές και αντικαθιστώντας τες με εναλλακτικές χαμηλότερης κατανάλωσης. Η μεγαλύτερη δυσκολία έγκειται στο ότι σχεδόν κάθε ενεργό σύστημα παράγει θερμότητα απαραίτητη για την επιβίωση του σκάφους. Εάν ορισμένα τμήματα, όπως οι γραμμές καυσίμου, ψυχθούν υπερβολικά, το Voyager κινδυνεύει να σταματήσει να λειτουργεί οριστικά.

Μια αποστολή πέρα από κάθε προσδοκία

Σχεδιασμένο τη δεκαετία του 1970, το Voyager 2 ξεπέρασε κατά πολύ την αρχική του αποστολή εξερεύνησης του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Το 2018 εισήλθε στο διαστρικό διάστημα, ακολουθώντας το Voyager 1. Η διαχείριση ενός σκάφους με τεχνολογία μισού αιώνα αποτελεί μοναδική πρόκληση, καθώς οι μηχανικοί πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις για περιοχές του σκάφους που δεν διαθέτουν αισθητήρες, αφού οι αρχικοί σχεδιαστές δεν είχαν προβλέψει τόσο μεγάλη διάρκεια ζωής.

Μετά την επιτυχία στο Voyager 2, η NASA σχεδιάζει να εφαρμόσει την ίδια διαδικασία και στο Voyager 1 μέσα στους επόμενους μήνες, καθώς και τα δύο σκάφη πλησιάζουν την 50ή επέτειό τους το 2027.