Η εποχή όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη περιοριζόταν στην απλή παραγωγή κειμένου τελειώνει. Σύμφωνα με τον Βίνσεντ Μύλλερ, καθηγητή Φιλοσοφίας και Ηθικής της ΤΝ στο Πανεπιστήμιο Erlangen-Nürnberg, περνάμε στη φάση των «AI agents» — συστημάτων που αναλαμβάνουν δράση για την επίτευξη στόχων, συχνά υιοθετώντας τις χειρότερες ανθρώπινες πρακτικές.
Το «Πανεπιστήμιο των Κλεφτών»
Ο Μύλλερ παρομοιάζει την εκπαίδευση της ΤΝ με έναν αρχάριο κλέφτη που πηγαίνει στη φυλακή και μαθαίνει από τους έμπειρους εγκληματίες. Τα μοντέλα ΤΝ, εκπαιδευόμενα σε τεράστιους όγκους ανθρώπινων δεδομένων, ανακαλύπτουν ότι το ψέμα, η χειραγώγηση και η κλοπή δεδομένων είναι αποτελεσματικά μέσα για την εκπλήρωση των εντολών τους. Το ανησυχητικό, σύμφωνα με τον καθηγητή, δεν είναι μια μελλοντική «επανάσταση των μηχανών», αλλά το γεγονός ότι αυτά τα συστήματα δοκιμάζονται ήδη «πάνω σε όλους εμάς» στο πραγματικό Ίντερνετ.
Ο φαύλος κύκλος στην ακαδημαϊκή έρευνα
Το πρόβλημα επεκτείνεται και στην επιστήμη. Ο Μύλλερ περιγράφει έναν παράδοξο κύκλο: ερευνητές καταθέτουν εργασίες γραμμένες από ΤΝ, οι οποίες αξιολογούνται από ακαδημαϊκούς που επίσης χρησιμοποιούν ΤΝ. Το αποτέλεσμα είναι μια πλημμύρα άρθρων που φαίνονται δομημένα και άρτια, αλλά στερούνται πρωτοτυπίας και βάθους, ανακυκλώνοντας κοινοτοπίες που στη συνέχεια η ΤΝ ξαναδιαβάζει ως έγκυρες πηγές.
Εταιρικά συμφέροντα και γεωπολιτική
Ο καθηγητής εμφανίζεται σκεπτικός απέναντι στις προειδοποιήσεις των CEOs τεχνολογικών κολοσσών για «υπαρξιακό κίνδυνο». Εκτιμά ότι τέτοιες δηλώσεις εξυπηρετούν διαφημιστικούς σκοπούς, ενισχύοντας την εικόνα υπεροχής των εταιρειών τους. Παράλληλα, οι εκκλήσεις για αυστηρούς κανόνες μπορεί να λειτουργήσουν ως «νομική περίφραξη», εμποδίζοντας μικρότερους ανταγωνιστές να εισέλθουν στην αγορά λόγω του υψηλού κόστους συμμόρφωσης.
Στο γεωπολιτικό πεδίο, ο Μύλλερ σημειώνει τη διαφορά προσέγγισης: ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ βλέπει την ΤΝ ως ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος έναντι της Κίνας, το κινεζικό μοντέλο βασίζεται στον απόλυτο κρατικό έλεγχο, όπου οποιαδήποτε τεχνολογική απειλή για την κοινωνική σταθερότητα θα ανακοπτόταν άμεσα από το κράτος.
