Η προσπάθεια της Meta να μετασχηματιστεί σε μια πιο ευέλικτη και τεχνολογικά προηγμένη οντότητα φαίνεται να οδηγεί σε ένα απροσδόκητο οικονομικό παράδοξο. Παρά τις απολύσεις περίπου του 10% του προσωπικού της τον περασμένο Μάιο, η εταιρεία βλέπει το κόστος της να αυξάνεται, ενώ τα αναμενόμενα οφέλη από την αυτοματοποίηση παραμένουν ζητούμενο.
Το σχέδιο που έμεινε στη μέση
Σύμφωνα με έρευνα του Reuters, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ αποφάσισε να ακυρώσει τον σχεδιασμό ενός δεύτερου κύματος αναδιάρθρωσης λίγο πριν από τις απολύσεις του Μαΐου. Παρόλο που εξετάστηκαν σενάρια για δραστική μείωση ορισμένων ομάδων έως και 60%, η διοίκηση υπαναχώρησε, αντιμετωπίζοντας εσωτερικά εμπόδια και έντονη ανησυχία στο προσωπικό.
Η μετάβαση σε μια δομή μικρότερων, εξειδικευμένων ομάδων (τα λεγόμενα «pods») δεν έφερε την επιθυμητή απλοποίηση. Αντίθετα, δημιούργησε σύγχυση γύρω από τις αρμοδιότητες και κλίμα αβεβαιότητας, με πολλούς υπαλλήλους να φοβούνται ότι εκπαιδεύουν τα συστήματα AI που τελικά θα τους αντικαταστήσουν.
Η παγίδα της παραγωγικότητας
Η χρήση της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης στον προγραμματισμό επέτρεψε την ταχύτερη παραγωγή κώδικα, όμως αυτό δεν μεταφράστηκε σε ταχύτερη κυκλοφορία νέων λειτουργιών για τους χρήστες. Η ανάγκη για ανθρώπινη εποπτεία, ελέγχους ασφαλείας και διορθώσεις παραμένει κρίσιμη, αποδεικνύοντας ότι ο περισσότερος κώδικας δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με καλύτερο προϊόν.
Οικονομική πίεση από μισθούς και υποδομές
Το κόστος προσωπικού της Meta, αντί να μειωθεί, αυξήθηκε κατά σχεδόν 30% το πρώτο εξάμηνο του 2026 σε σχέση με το προηγούμενο έτος, ξεπερνώντας τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό οφείλεται κυρίως στον σφοδρό ανταγωνισμό για την προσέλκυση κορυφαίων ερευνητών και μηχανικών AI, οι οποίοι απαιτούν υψηλές αμοιβές.
Ταυτόχρονα, οι κεφαλαιουχικές δαπάνες για κέντρα δεδομένων και εξοπλισμό αναμένεται να αγγίξουν τα 170 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2027. Η αυτοματοποίηση, τελικά, φαίνεται να μεταφέρει το κόστος από τη μισθοδοσία στις υποδομές, χωρίς να ελαφρύνει τον συνολικό προϋπολογισμό της εταιρείας.
