Ως κατασκευαστής, γνωρίζω καλά ότι το πιο δύσκολο πράγμα στη μηχανική δεν είναι πάντα η παραγωγή ενός σήματος, αλλά η επίτευξη της απόλυτης σιωπής. Το CosmoCube αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση χρήσης της πλανητικής αρχιτεκτονικής για την επίλυση ενός προβλήματος μηχανικής ακριβείας: την εξάλειψη του ανθρωπογενούς θορύβου.
Η Γραμμή των 21cm: Ένα Κοσμικό Θερμόμετρο
Ο τεχνικός πυρήνας της αποστολής είναι ο εντοπισμός της λεγόμενης γραμμής των 21cm. Πρόκειται για ένα σήμα ραδιοσυχνότητας που εκπέμπεται από άτομα ουδέτερου υδρογόνου. Για έναν μηχανικό, αυτό το σήμα λειτουργεί ως «θερμόμετρο» για τη θερμοκρασία των αερίων στο πρώιμο Σύμπαν. Λόγω της διαστολής του Σύμπαντος, το σήμα υφίσταται ερυθρή μετατόπιση (redshift), επιτρέποντάς μας να παρακολουθήσουμε την έντασή του από τους «Κοσμικούς Σκοτεινούς Αιώνες» (380.000 χρόνια μετά το Big Bang) έως το «Κοσμικό Χάραμα».
Η Αρχιτεκτονική της Σεληνιακής Θωράκισης
Γιατί να κατασκευάσουμε έναν μικροδορυφόρο στο μέγεθος μιας βαλίτσας με προϋπολογισμό 50 εκατομμυρίων ευρώ; Η απάντηση κρύβεται στην ανάγκη για θωράκιση. Η Γη είναι πλέον υπερβολικά «θορυβώδης» λόγω των ραδιοφώνων FM και των αεροπορικών επικοινωνιών. Η μηχανική ευφυΐα του CosmoCube έγκειται στη χρήση της ίδιας της Σελήνης ως φυσικής ασπίδας. Η αθέατη πλευρά του φεγγαριού προσφέρει την απαραίτητη ραδιοσιωπή, απομονώνοντας τα εξαιρετικά ασθενή σήματα από τη γέννηση του Σύμπαντος.
Ένας Αγώνας Δρόμου Ενάντια στον Θόρυβο
Όπως συχνά προειδοποιώ, κάθε καινοτομία κινδυνεύει από την ίδια της την εξάπλωση. Ο καθηγητής Phil Bull επισημαίνει ότι η Σελήνη δεν θα παραμείνει «σιωπηλή» για πολύ, καθώς οι μελλοντικές αποστολές θα μεταφέρουν τον δικό τους ραδιοφωνικό θόρυβο εκεί. Η πρόκληση για την ομάδα του Cambridge και της UK Space Agency είναι να ολοκληρώσουν την κατασκευή και την εκτόξευση εντός της επόμενης πενταετίας, πριν η αθέατη πλευρά της Σελήνης χάσει το μοναδικό πλεονέκτημα της απόλυτης ησυχίας.