Η ολλανδική κυβέρνηση έχει δεσμεύσει σχεδόν 1 δισεκατομμύριο ευρώ φέτος για τη στήριξη της πλήρωσης των αποθηκών φυσικού αερίου, ένα ποσό που θεωρεί ότι αναδεικνύει τις αδυναμίες του τρέχοντος ευρωπαϊκού πλαισίου. Σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg, η Χάγη ζητά πλέον την κατάργηση των υποχρεωτικών στόχων της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι το βάρος κατανέμεται άνισα.
Το πρόβλημα της αποθηκευτικής ικανότητας
Το κύριο επιχείρημα της Ολλανδίας είναι ότι οι υφιστάμενες υποχρεώσεις συνδέονται με τη συνολική δυναμικότητα αποθήκευσης κάθε κράτους-μέλους και όχι με την εγχώρια κατανάλωση. Η χώρα διαθέτει εκτεταμένες υποδομές που εξυπηρετούν γειτονικές αγορές, ενώ η δική της ζήτηση παρουσιάζει μείωση. Ως εκ τούτου, καλείται να χρηματοδοτήσει αποθέματα που ενισχύουν την ενεργειακή ασφάλεια ευρύτερων περιοχών πέρα από τα σύνορά της.
Εμπορικά εμπόδια και αναθεωρημένοι στόχοι
Η οικονομική πίεση εντείνεται από τις συνθήκες της αγοράς. Όπως επισημαίνει η Gasunie, η αποθήκευση κατά τη θερινή περίοδο έχει καταστεί εμπορικά ασύμφορη, καθώς οι τρέχουσες τιμές αγοράς είναι υψηλότερες από τις προβλεπόμενες τιμές πώλησης για τον χειμώνα. Αυτή η στρέβλωση μειώνει το κίνητρο των ιδιωτικών εταιρειών να συμμετάσχουν στη διαδικασία.
Λόγω αυτών των δυσκολιών, η Ολλανδία έχει ήδη αξιοποιήσει την ευελιξία που παρέχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μειώνοντας τον φετινό στόχο πλήρωσης από το 74% στο 64% (περίπου 93 TWh). Η κυβέρνηση εκτιμά ότι η ποσότητα αυτή επαρκεί για έναν μέσο χειμώνα, καθώς η μέση άντληση τα προηγούμενα πέντε έτη ήταν περίπου 70 TWh. Παρά τη μείωση, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ολλανδικές αποθήκες βρίσκονται λίγο πάνω από το 56%, την ώρα που οι ευρωπαϊκές αποθήκες είναι γεμάτες κατά περίπου 70%, έναντι εποχικού μέσου όρου 86%.
Η πρόταση για το μέλλον
Η Χάγη προτείνει μια στροφή προς τη συμμετοχή της αγοράς, όπου οι προμηθευτές που εξυπηρετούν νοικοκυριά θα υποχρεούνται να διατηρούν συγκεκριμένα αποθέματα. Παράλληλα, εξετάζεται η δραματική αύξηση της στρατηγικής εφεδρείας από τις 5 TWh στις 72 TWh, με αποκλειστικό σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρών διαταραχών στον εφοδιασμό και όχι την παρέμβαση στις τιμές. Οι τρέχοντες ευρωπαϊκοί στόχοι παραμένουν σε ισχύ έως το 2027, θέτοντας το πλαίσιο για μια ευρύτερη συζήτηση για την ενεργειακή αρχιτεκτονική της ΕΕ.
