Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όταν ο προσωπικός υπολογιστής ήταν ακόμη μια άγνωστη έννοια για τους πολλούς, ο Μιχάλης Δερτούζος έβλεπε ήδη πέρα από τις ογκώδεις μηχανές των πανεπιστημίων. Ο Έλληνας επιστήμονας, ο οποίος ηγήθηκε του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών (LCS) του MIT για σχεδόν τρεις δεκαετίες, δεν προέβλεψε απλώς την εξάπλωση των μηχανών, αλλά τη γέννηση ενός νέου οικονομικού και κοινωνικού οικοσυστήματος.
Η γέννηση της «Αγοράς της Πληροφορίας»
Το 1980, ο Δερτούζος εισήγαγε τον όρο «Information Marketplace» (Αγορά της Πληροφορίας). Σε μια εποχή χωρίς Amazon, Google ή smartphones, οραματίστηκε έναν κόσμο όπου η πληροφορία θα μετατρεπόταν σε οικονομικό αγαθό και οι άνθρωποι θα πραγματοποιούσαν συναλλαγές ψηφιακά, ανεξάρτητα από τη φυσική τους τοποθεσία. Ήδη από το 1976, είχε προβλέψει ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90, ένα στα τρία ή τέσσερα σπίτια θα διέθετε προσωπικό υπολογιστή.
Η θωράκιση του ανοιχτού Web
Μια από τις σημαντικότερες συνεισφορές του Δερτούζου ήταν θεσμική. Στις αρχές της δεκαετίας του '90, αντιλήφθηκε την ανάγκη για κοινά τεχνικά πρότυπα ώστε το World Wide Web να μην κατακερματιστεί σε κλειστά εταιρικά συστήματα. Βοήθησε καθοριστικά τον Τιμ Μπέρνερς-Λι να βρει στο MIT τη βάση για το World Wide Web Consortium (W3C), διασφαλίζοντας τη διαλειτουργικότητα του διαδικτύου. Ο ίδιος ο Μπέρνερς-Λι δήλωσε αργότερα πως χωρίς τον Δερτούζο, το W3C πιθανότατα δεν θα υπήρχε.
Ανθρωποκεντρική Πληροφορική
Προς το τέλος της ζωής του, ο Δερτούζος εστίασε στην αρχή ότι η τεχνολογία πρέπει να προσαρμόζεται στον άνθρωπο. Μέσω του προγράμματος «Project Oxygen» το 1999 και του τελευταίου του βιβλίου, The Unfinished Revolution, έθεσε τις βάσεις για την ανθρωποκεντρική πληροφορική — από τις φωνητικές εντολές μέχρι τις οθόνες αφής. Παρόλο που έφυγε από τη ζωή το 2001, πριν από την έκρηξη των smartphones, η λογική του παραμένει ο θεμέλιος λίθος της σύγχρονης ψηφιακής πραγματικότητας.
