Η κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης (AI) δεν διεξάγεται μόνο σε επίπεδο λογισμικού, αλλά και σε επίπεδο υποδομών, με το οικονομικό τίμημα να αγγίζει δυσθεώρητα ύψη. Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε το Reuters, οι Microsoft, Meta, Oracle, Amazon και Alphabet έχουν δεσμευτεί για μελλοντικές πληρωμές ύψους περίπου 1,09 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για μισθώσεις που δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει, με το ποσό να αυξάνεται στα 1,16 τρισ. δολάρια μετά από πρόσφατες συμφωνίες της Meta.
Λογιστική διαχείριση και «κρυμμένο» χρέος
Αυτές οι δεσμεύσεις, οι οποίες αφορούν κυρίως κέντρα δεδομένων για την υποστήριξη του cloud και της AI, δεν εμφανίζονται ακόμη στους ισολογισμούς των εταιρειών ως υποχρεώσεις από μισθώσεις. Η λογιστική πρακτική ορίζει ότι οι συμβάσεις αυτές καταχωρίζονται ως χρέος μόνο όταν η εγκατάσταση καταστεί διαθέσιμη για χρήση. Μέχρι τότε, οι τεράστιες αυτές δαπάνες αναφέρονται μόνο στις σημειώσεις των οικονομικών καταστάσεων.
Το μέγεθος αυτών των μελλοντικών υποχρεώσεων είναι σχεδόν τετραπλάσιο από τα 285 δισ. δολάρια που έχουν ήδη αναγνωριστεί στους ισολογισμούς των πέντε εταιρειών. Αν και οι οίκοι αξιολόγησης, όπως η S&P Global Ratings, αρχίζουν να συνυπολογίζουν αυτά τα ποσά στις προβλέψεις τους, οι δείκτες μόχλευσης των εταιρειών ενδέχεται να υποτιμούν την πραγματική οικονομική τους έκθεση.
Οι κίνδυνοι της Oracle και οι πρωταθλητές των δαπανών
Η Oracle φαίνεται να αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο συγκέντρωσης, με δεσμεύσεις 260 δισ. δολαρίων για μελλοντικές μισθώσεις — ποσό επταπλάσιο των τρεχουσών υποχρεώσεών της. Η εταιρεία έχει προειδοποιήσει ότι αν οι πελάτες της δεν ανανεώσουν τις συμβάσεις τους, η ίδια θα παραμείνει εκτεθειμένη σε μακροχρόνιες μισθώσεις (15 έως 19 ετών).
- Microsoft: Διαθέτει το μεγαλύτερο ανεκτέλεστο υπόλοιπο με 329,1 δισ. δολάρια.
- Meta: Οι συνολικές δεσμεύσεις της αγγίζουν τα 347 δισ. δολάρια μετά τις συμφωνίες του Ιουλίου.
- Amazon & Alphabet: Αναφέρουν μελλοντικές μισθώσεις ύψους 137,21 δισ. και 85,2 δισ. δολαρίων αντίστοιχα.
Εάν η ζήτηση για AI συνεχίσει την ανοδική της πορεία, αυτές οι επενδύσεις θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά της επόμενης φάσης ανάπτυξης. Σε αντίθετη περίπτωση, οι εταιρείες κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν σε δαπανηρές, μακροχρόνιες συμβάσεις για χωρητικότητα που θα παραμένει ανεκμετάλλευτη.
