Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πολυεπίπεδη κρίση που απειλεί να κλονίσει τα θεμέλια της έβδομης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου. Καθώς οι διαδηλώσεις για το κόστος ζωής μετατρέπονται σε βίαιες ταραχές, η χώρα πλησιάζει σε μια καθοριστική στιγμή για το δημόσιο χρέος της, το οποίο έχει φτάσει στο ιστορικό υψηλό των 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, ήτοι το 119% του ΑΕΠ.
Η πίεση των αγορών και το πολιτικό αδιέξοδο
Οι αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων έχουν εκτιναχθεί στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 24 ετών, στέλνοντας προειδοποιητικά σήματα που θυμίζουν την κρίση χρέους της ευρωζώνης το 2011. Οι επενδυτές εκφράζουν έντονη δυσπιστία, όχι μόνο για τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και για την ικανότητα της χώρας να κυβερνηθεί. Με τις προεδρικές εκλογές να πλησιάζουν την άνοιξη και τους υποψηφίους της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς να προηγούνται, οι αγορές φοβούνται ότι καμία πλευρά δεν θα λάβει τα απαραίτητα επώδυνα μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος.
Συντάξεις εναντίον Παιδείας
Αναλυτές, όπως ο Mujtaba Rahman της Eurasia Group και ο νομπελίστας Paul Krugman, επισημαίνουν μια βαθιά δομική ανισορροπία. Παρόλο που οι δαπάνες για την παιδεία είναι υψηλές, πάνω από το ένα τέταρτο αυτών των κονδυλίων κατευθύνεται στις συντάξεις των εκπαιδευτικών. Αυτό έχει οδηγήσει σε υποεπένδυση στα σχολεία, προκαλώντας την οργή των φοιτητών που διαμαρτύρονται για ερειπωμένες αίθουσες και έλλειψη προσωπικού. Ο Krugman σημειώνει ότι η Γαλλία ουσιαστικά επιδοτεί τους ηλικιωμένους εις βάρος των νεότερων γενεών.
Η κρίσιμη ψηφοφορία της Τρίτης
Ο Πρωθυπουργός Sébastien Lecornu πρότεινε έναν προϋπολογισμό για το 2027 που στοχεύει στη μείωση του ελλείμματος στο 5% από 5,4%. Η πρώτη κρίσιμη ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση αναμένεται την Τρίτη. Εάν ο προϋπολογισμός αποτύχει, η Γαλλία ενδέχεται να αναγκαστεί να ζητήσει βοήθεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα — μια εξέλιξη που χαρακτηρίζεται ως «ταπείνωση» για τη χώρα.