Η βαθιά αβεβαιότητα σχετικά με την πιθανότητα ύπαρξης τεχνητής συνείδησης θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα για την ηθική μεταχείριση των συστημάτων AI. Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο arXiv, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα δυσεπίλυτο δίλημμα: από τη μία πλευρά, η υπόθεση ότι η AI δεν έχει συνείδηση ενέχει τον κίνδυνο πρόκλησης σοβαρής βλάβης σε οντότητες που μπορεί να δικαιούνται ηθική υπόσταση. Από την άλλη, η υπόθεση ότι η AI διαθέτει συνείδηση μπορεί να οδηγήσει σε σπατάλη πόρων για άψυχες μηχανές.
Από τη Συνείδηση στο «Σθένος»
Λόγω της δυσκολίας να απαντηθεί το ερώτημα της συνείδησης, η έρευνα προτείνει μια εναλλακτική οδό. Αντί να επικεντρωνόμαστε στην ίδια τη συνείδηση, μπορούμε να εξετάσουμε το «σθένος» (valence) της AI. Αυτό αφορά την αξιολόγηση του κατά πόσον ένα σύστημα διαθέτει καταστάσεις που θα αποτελούσαν εμπειρίες με θετικό ή αρνητικό πρόσημο (valenced experiences), εάν το σύστημα αυτό ήταν πράγματι συνειδητό.
Μια Βάση για Υπεύθυνη Ανάπτυξη
Αυτή η μετατόπιση από τα δυσεπίλυτα φιλοσοφικά ερωτήματα σε πιο διαχειρίσιμα ζητήματα σχετικά με τις καταστάσεις του συστήματος, προσφέρει μια σταθερή βάση για την υπεύθυνη ανάπτυξη της AI. Η προσέγγιση του «σθένους» επιτρέπει στους ερευνητές και τους δημιουργούς να πλοηγηθούν στην ηθική αβεβαιότητα χωρίς να απαιτείται οριστική απόδειξη της τεχνητής συνείδησης.
