Στο φετινό OpenAI DevDay, ο CEO Sam Altman παρουσίασε τον νέο AI agent της εταιρείας με το όνομα Dots, δηλώνοντας ότι στόχος είναι να τεθεί ένα «νέο πρότυπο για την ιδιωτικότητα στην πρωτοποριακή τεχνητή νοημοσύνη». Η OpenAI χρησιμοποίησε την εκδήλωση για να αφήσει αιχμές κατά του Muse, του ανταγωνιστικού agent της Meta, κατηγορώντας τον για αποτυχία στην προστασία των δεδομένων των χρηστών. Ωστόσο, το Muse είχε λανσαριστεί λίγους μήνες νωρίτερα με παρόμοιες υποσχέσεις από τον Mark Zuckerberg, ο οποίος ισχυριζόταν ότι οικοδομήθηκε «από τη βάση του για την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια».
Η τεχνική προσέγγιση της Meta και οι αστοχίες
Η Meta Superintelligence Labs, μέσω του Nat Friedman, εξήγησε ότι το Muse βασίζεται σε μια απομονωμένη εικονική μηχανή (VM) — έναν «απομονωμένο υπολογιστή Linux με πρόγραμμα περιήγησης, CPU και μνήμη». Παρά τον σχεδιασμό αυτό, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική. Ερευνητές ασφαλείας αποκάλυψαν μια ευπάθεια zero-day που επέτρεπε τον έλεγχο του Muse, ενώ αναφορές της 404 Media έκαναν λόγο για κενά που θα μπορούσαν να δώσουν πρόσβαση στις εσωτερικές βάσεις δεδομένων της ίδιας της Meta.
Επιπλέον, το Muse φαίνεται να συλλέγει δεδομένα με ελευθεριότητα. Από προεπιλογή, η Meta χρησιμοποιεί τις πληροφορίες των χρηστών για την εκπαίδευση μοντέλων, εκτός αν ο χρήστης επιλέξει την εξαίρεση (opt-out). Έχουν αναφερθεί περιστατικά όπου ο agent ανέβασε ιδιωτικά μηνύματα χωρίς εντολή ή αποκάλυψε τη διεύθυνση χρήστη σε ξένους μέσω του Marketplace, λειτουργώντας μεν «βάσει σχεδιασμού», αλλά με τρόπο που οι χρήστες δεν είχαν αντιληφθεί.
Η απάντηση της OpenAI και το κόστος της εμπιστοσύνης
Η OpenAI προσπαθεί να διαφοροποιηθεί προσφέροντας στους χρήστες του Dots μεγαλύτερο έλεγχο, όπως ορισμό ορίων δαπανών. Για τους εταιρικούς πελάτες, η εταιρεία παρουσίασε ένα πλαίσιο με επιλογές μηδενικής διατήρησης δεδομένων (zero data retention). Παρόλα αυτά, η πρόσβαση στο Dots παραμένει περιορισμένη, καθώς απαιτείται συνδρομή ChatGPT ύψους 100 δολαρίων και άνω, γεγονός που σημαίνει ότι η βάση χρηστών του είναι μικρότερη και λιγότερο εκτεθειμένη σε σφάλματα σε σχέση με το Muse.
Παρά τις υποσχέσεις, η δυσπιστία παραμένει. Πολλοί χρήστες αισθάνονται άβολα να μοιραστούν ευαίσθητα στοιχεία, όπως τραπεζικούς λογαριασμούς, με AI agents που απαιτούν τεράστιο όγκο προσωπικών δεδομένων για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Η στρατηγική των εταιρειών φαίνεται να συνοψίζεται σε ένα τρίπτυχο: χρησιμότητα, φιλική εμφάνιση για τον μετριασμό της ανησυχίας και υποσχέσεις ιδιωτικότητας που μένει να αποδειχθούν στην πράξη.
