Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου η επιτάχυνση των επενδύσεων στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και οι δομικές μεταρρυθμίσεις αποτελούν μονόδρομο για τη βιωσιμότητα του χρέους της. Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα του Μάριο Ντράγκι κατά την ομιλία του στη μνήμη του οικονομολόγου Karl Brunner στην Ελβετία, όπου ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το παραγωγικό χάσμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ.
Η Πρόκληση της Παραγωγικότητας και το Χρέος
Σύμφωνα με την ανάλυση του Ντράγκι, η Ευρωζώνη βιώνει τις αρνητικές συνέπειες των υψηλών επιτοκίων χωρίς να απολαμβάνει τους καρπούς της ανάπτυξης που καταγράφονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Προειδοποίησε ότι εάν δεν υπάρξουν πρόσθετα μέτρα και μεταρρυθμίσεις, ο μέσος λόγος χρέους προς ΑΕΠ στην Ευρώπη θα μπορούσε να εκτοξευθεί στο 130% ή και στο 155% (με στάθμιση βάσει μεγέθους) έως το 2040.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη αναδεικνύεται σε καταλύτη, καθώς η ταχεία υιοθέτησή της θα μπορούσε να προσθέσει έως και 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στην ετήσια αύξηση της παραγωγικότητας την επόμενη δεκαετία. Ο Ντράγκι σημείωσε ότι μια επιπλέον ανάπτυξη κατά 0,5% ετησίως θα κάλυπτε το ένα τρίτο της απόστασης προς μια βιώσιμη πορεία του χρέους.
Η Πρόταση των 100 Δισεκατομμυρίων
Για να γεφυρωθεί το χάσμα στις υποδομές, ο Ντράγκι πρότεινε τη διάθεση περίπου 100 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για τη χρηματοδότηση υπολογιστικής ισχύος και τη μείωση του επενδυτικού κινδύνου. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 5% του επόμενου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και, όπως τόνισε, δεν θα επιβάρυνε τους εθνικούς προϋπολογισμούς σε μια περίοδο δημοσιονομικής στενότητας.
«Η Ευρώπη υφίσταται πλήρως την αύξηση των επιτοκίων, αλλά μόνο ένα μέρος της ανάπτυξης», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ντράγκι.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η νομισματική πολιτική πρέπει να παραμείνει προσηλωμένη στη σταθερότητα των τιμών, αποφεύγοντας τον κίνδυνο «νομισματοποίησης» του χρέους, ο οποίος θα οδηγούσε σε έναν φαύλο κύκλο πληθωρισμού και αυξημένου κόστους δανεισμού.
