Ο Jensen Huang, διευθύνων σύμβουλος της Nvidia, επιχειρεί μια τολμηρή αναπλαισίωση της τεχνολογίας του: δεν πουλάει απλώς chips, αλλά δημιουργεί μια νέα κατηγορία επενδυτικών στοιχείων. Σε συνεργασία με κολοσσούς όπως οι Apollo, BlackRock, Blackstone, Brookfield, Goldman Sachs και KKR, η Nvidia προωθεί ένα σχέδιο χρηματοδότησης ύψους 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη μετατροπή της «υπολογιστικής ισχύος» (compute) σε περιουσιακό στοιχείο ανάλογο με τα ακίνητα ή τα ενυπόθηκα ομόλογα.

Από τα Chips στα Επενδυτικά Προϊόντα

Σύμφωνα με τον Huang, τα chips τεχνητής νοημοσύνης είναι πλέον «παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία, μακρόβια και ανταλλάξιμα». Ο Larry Fink της BlackRock παρομοίασε αυτή τη στιγμή με την αρχή της αγοράς ενυπόθηκων τίτλων στη δεκαετία του 1970. Η στρατηγική αυτή επιδιώκει να προσελκύσει κεφάλαια από συνταξιοδοτικά ταμεία και ασφαλιστικές εταιρείες, χρησιμοποιώντας τις GPU ως εγγύηση για δάνεια.

Ωστόσο, η ρητορική αυτή έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες δηλώσεις του Huang. Ενώ πέρυσι υποστήριζε ότι οι παλαιότερες γενιές chips (Hopper) θα ήταν σχεδόν άχρηστες μόλις κυκλοφορούσε η νέα αρχιτεκτονική Blackwell, τώρα ισχυρίζεται ότι ο οικονομικός κύκλος ζωής μιας GPU μπορεί να φτάσει τη δεκαετία. Αυτή η επιμήκυνση του χρόνου απόσβεσης είναι κρίσιμη για τους δανειστές, καθώς καθορίζει τους όρους των δανείων προς εταιρείες όπως η CoreWeave.

Κίνδυνοι και «Κυκλική Χρηματοδότηση»

Η Nvidia δέχεται επικρίσεις για «κυκλική χρηματοδότηση», καθώς επενδύει σε εταιρείες που στη συνέχεια χρησιμοποιούν αυτά τα κεφάλαια για να αγοράσουν τα δικά της chips. Η νέα συμμαχία με την Wall Street φαίνεται να μεταφέρει αυτό το ρίσκο σε τρίτους. Παρόλα αυτά, η αγορά παραμένει επιφυλακτική. Αναλυτές επισημαίνουν ότι, ιστορικά, η υπολογιστική ισχύς έχει «τη διάρκεια ζωής ενός μαρουλιού», λόγω της ταχύτατης απαξίωσης από την εμφάνιση νέων τεχνολογιών.

Επιπλέον, υπάρχει το ερώτημα της κερδοφορίας. Για να δικαιολογηθούν αυτές οι τεράστιες κεφαλαιουχικές δαπάνες, η βιομηχανία AI πρέπει να παράγει έσοδα τρισεκατομμυρίων δολαρίων τα επόμενα χρόνια. Αν οι μεγάλες εταιρείες μοντέλων AI, όπως η OpenAI, αποτύχουν να καταστούν κερδοφόρες, η ζήτηση για compute – και η αξία των chips ως εγγύηση – θα μπορούσε να καταρρεύσει.