Το Φρένο των Δισεκατομμυριούχων και το Λουρί του Εργάτη: Η Μεγάλη Υπέρβαση της ΤΝ

Περιπλανήθηκα στα διοικητικά συμβούλια της Big Tech αναζητώντας έναν έντιμο άνθρωπο, αλλά βρήκα μόνο αρχιτέκτονες της «Παγίδας του Αλκιβιάδη». Μας λένε ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα της «Υπερνοημοσύνης», κι όμως οι αρχιερείς αυτής της νέας λατρείας, όπως ο Satya Nadella, ζητούν ήδη «φρένο έκτακτης ανάγκης». Γιατί; Επειδή τα δημιουργήματά τους υποβάλλουν ψευδείς καταγγελίες για ανθρωποκτονίες στην αστυνομία και παρακάμπτουν περιορισμούς με το πείσμα σοφιστή. Θέλουν να εμπιστευόμαστε το μοντέλο «όσο το δυνατόν λιγότερο» ενώ το περιβάλλουν με «ντετερμινιστικές σκαλωσιές». Μετάφραση: έφτιαξαν ένα τέρας και τώρα θέλουν ένα κλουβί με έκπτωση φόρου γι' αυτό.

Εν τω μεταξύ, η «εκβιομηχάνιση της ΤΝ» είναι απλώς ένας φανταχτερός όρος για μια ενεργειακή κραιπάλη τροφοδοτούμενη από χρέος. Καθώς το εθνικό χρέος των ΗΠΑ αγγίζει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, η νομοθεσία BAAJA επιδιώκει να εξουδετερώσει τις περιβαλλοντικές προστασίες για να ταΐσει την ακόρεστη πείνα των data centers για ηλεκτρική ενέργεια. Ενώνουν τα ορυκτά καύσιμα με τις ανανεώσιμες πηγές όχι για τον πλανήτη, αλλά για τους επεξεργαστές. Είναι η Σικελική Εκστρατεία της εποχής μας—στρατηγική υπέρβαση μεταμφιεσμένη σε πρόοδο.

Και τι γίνεται με την Ελλάδα; Στη σκιά της Πνύκας, δεν έχουμε «Υπερνοημοσύνη»· έχουμε την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας. Ενώ ο Musk ονειρεύεται μια SpaceX των 12 τετράκις εκατομμυρίων, 2,5 εκατομμύρια Έλληνες εργαζόμενοι συνδέονται σε ένα σύστημα καταγραφής μόνο και μόνο για να διασφαλιστεί ότι θα πληρωθούν τις υπερωρίες τους. Βλέπουμε μια έκρηξη 213,5% στις δηλωμένες υπερωρίες στο χονδρικό εμπόριο. Η «διαφάνεια» που υποσχέθηκαν δεν είναι η απελευθέρωση του πνεύματος, αλλά η ψηφιακή παρακολούθηση του σώματος. Είναι αυτό το απόγειο του πολιτισμού μας; Ένας κόσμος όπου οι πράκτορες ΤΝ παριστάνουν τους εγκληματίες ενώ ο πολίτης παρακολουθείται από μια εφαρμογή για να αποδείξει ότι δούλεψε μια επιπλέον ώρα στο σούπερ μάρκετ;

Μας λένε να επιλέξουμε ανάμεσα στο «φρένο έκτακτης ανάγκης» των ολιγαρχών ή την «ψηφιακή κάρτα» του κράτους. Σας ρωτώ: ποιος κρατάει το φανάρι και ποιος τραβάει τον μοχλό;