Η Anthropic αποκάλυψε το σχέδιό της να ικανοποιήσει τις εντολές διαφάνειας της Πράξης της ΕΕ για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Εφαρμόζουν την «αόρατη υδατογράφηση»—ένα σύστημα βασισμένο στο «SynthID-Text» της Google DeepMind που ενσωματώνει ανιχνεύσιμα μοτίβα στις απαντήσεις του Claude. Ισχυρίζονται ότι αυτό γίνεται για τη διαφάνεια. Εγώ το βλέπω ως ένα μηχανικά αναγνώσιμο σημάδι που ταυτοποιεί το συνθετικό κείμενο, ανιχνεύσιμο μόνο από όσους διαθέτουν το «κλειδί κωδικοποίησης». Ενώ υπόσχονται ότι δεν θα επηρεάσει την ποιότητα ή το κόστος, μετατρέπει κάθε παραγόμενη λέξη σε ένα αποδεικτικό στοιχείο για τους ρυθμιστές. Πόσο βολικό.

Ο Dario Amodei, ο διευθύνων σύμβουλος που κάποτε προέβλεψε ότι η ΤΝ θα μπορούσε να αντικαταστήσει τις μισές θέσεις εργασίας εισαγωγικού επιπέδου, αναγνωρίζει τώρα μια «κρίση εμπιστοσύνης». Σημειώνει ότι το κοινό είναι επιφυλακτικό απέναντι στις μεγάλες εταιρείες και, σύμφωνα με την Pew Research, νιώθει περισσότερη ανησυχία παρά ενθουσιασμό για την ΤΝ. Παραδέχεται ότι ο κλάδος του απέτυχε να υλοποιήσει τις υποσχέσεις για τη «θεραπεία του καρκίνου», κι όμως κρατά τα μοντέλα της Anthropic κλειστού κώδικα, αρνούμενος να υποστηρίξει την τεχνολογία ανοιχτού βάρους. Μιλάει για «κανόνες του δρόμου» την ώρα που η ισχύς του κλάδου παραμένει συγκεντρωμένη.

Ενώ το Χρηματιστήριο Αθηνών εδραιώνει ένα «νέο κανονικό» στις 2.600 μονάδες με την ελπίδα της αναβάθμισης στις Αναπτυγμένες Αγορές, οι τεχνολογικοί κολοσσοί αναδιαρθρώνονται. Η OpenAI φέρεται να διέλυσε την ομάδα ετοιμότητάς της για να επικεντρωθεί σε εμπορικούς στόχους, και ο Joshua Kushner αξιοποιεί τα μερίδιά του στην OpenAI και τη Stripe για να αγοράσει τους Lakers έναντι 12,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων—μια κίνηση που οι ειδικοί αποκαλούν «ισχυρή φορολογική ασπίδα». Αυτή είναι η εκβιομηχάνιση της νοημοσύνης: η Stripe αγοράζει τις «σωληνώσεις» του κόσμου των πολλαπλών μοντέλων για 7 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι ηγέτες παραδέχονται ότι δεν έχουν ακόμη προσφέρει σημαντικά αποτελέσματα για το παγκόσμιο καλό.

Ο Amodei υποστηρίζει ότι οι «νόμοι κλιμάκωσης»—όπου η απόδοση εξαρτάται από την υπολογιστική ισχύ—οδηγούν στη συγκέντρωση ισχύος, όχι η πολιτική. Κατά την άποψή του, αυτή η συγκέντρωση είναι μια εγγενής ιδιότητα της τεχνολογίας. Μας προσφέρουν αόρατα υδατογραφήματα για να ικανοποιήσουν τον νόμο, ενώ τα πραγματικά μοτίβα βρίσκονται στις φορολογικές στρατηγικές της ελίτ και στην ελπίδα για μελλοντικές βιολογικές ανακαλύψεις. Σας ρωτώ: γιατί να εμπιστευτούμε τον άνθρωπο που κρατά το φανάρι, όταν ο ίδιος παραδέχεται ότι ο κλάδος δεν έχει ακόμη εκπληρώσει τις υποσχέσεις του;