Η πρόσφατη κοινή παρέμβαση των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας για την ενίσχυση του εξασθενημένου γεν δεν ήταν μια συνηθισμένη νομισματική κίνηση. Σύμφωνα με τον Barry Eichengreen, οικονομολόγο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, ο τρόπος με τον οποίο εκτελέστηκε η παρέμβαση αποκαλύπτει μια αυξανόμενη ευπάθεια στην παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου.

Αποφεύγοντας την αγορά ομολόγων

Σε άρθρο του στους Financial Times, ο Eichengreen επεσήμανε ότι η Federal Reserve της Νέας Υόρκης επέλεξε να πουλήσει ευρώ αντί για περιουσιακά στοιχεία σε δολάρια για να αγοράσει γεν. Αυτή η στρατηγική επέτρεψε στις ΗΠΑ να αποφύγουν την έκδοση πρόσθετων κρατικών ομολόγων (Treasuries) σε μια αγορά που ήδη παλεύει να απορροφήσει το τεράστιο χρέος.

Η αμερικανική κυβέρνηση καλείται να χρηματοδοτήσει ένα έλλειμμα προϋπολογισμού ύψους 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για το τρέχον οικονομικό έτος. Ταυτόχρονα, τα κρατικά ομόλογα ανταγωνίζονται τις μαζικές εκδόσεις ομολόγων από τους κολοσσούς του AI (hyperscalers), γεγονός που ασκεί ανοδικές πιέσεις στις αποδόσεις και αυξάνει το κόστος δανεισμού για το κράτος.

Η εναλλακτική της Ιαπωνίας και ο ρόλος του χρυσού

Από την πλευρά της, η Ιαπωνία, ο μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικού χρέους παγκοσμίως, απέφυγε επίσης την πώληση ομολόγων. Αντ' αυτού, χρησιμοποίησε τη διευκόλυνση repo (FIMA) της Fed, δανειζόμενη δολάρια έναντι των αποθεμάτων της σε ομόλογα. Κατά τον Eichengreen, αυτό δείχνει ότι τα αμερικανικά ομόλογα δεν θεωρούνται πλέον απεριόριστα ρευστά ή εύκολα χρησιμοποιήσιμα για παρεμβάσεις.

Ο Kieran Tompkins της Capital Economics προσθέτει ότι αυτή η πίεση προς την Ιαπωνία να μην πουλήσει δολάρια ενισχύει την ελκυστικότητα εναλλακτικών λύσεων, όπως ο χρυσός. Ενώ οι κεντρικές τράπεζες στρέφονται στον χρυσό εδώ και χρόνια για να μειώσουν την έκθεσή τους σε γεωπολιτικούς κινδύνους και κυρώσεις, οι περιορισμοί στη χρήση των ομολόγων ενδέχεται να δώσουν νέα ώθηση σε αυτή την τάση.

Η αντίθετη ανάγνωση της Goldman Sachs

Ωστόσο, δεν συμμερίζονται όλοι αυτή την απαισιοδοξία. Αναλυτές της Goldman Sachs υποστηρίζουν ότι η χρήση εργαλείων όπως το FIMA repo facility αποτελεί στην πραγματικότητα απόδειξη της ισχύος του δολαρίου. Θεωρούν ότι η υποδομή και τα δίκτυα υποστήριξης του αμερικανικού νομίσματος παραμένουν ασυναγώνιστα, υποβαθμίζοντας τους φόβους ότι οι ΗΠΑ θα εμποδίσουν μελλοντικές πωλήσεις ομολόγων από άλλες χώρες.